Oparta na VR wciągająca nauka przez doświadczanie ma potencjał stworzenia głębszego poziomu zaangażowania w tematykę docelową za pomocą środowiska pozbawionego rozpraszaczy uwagi. Takie środowisko stwarza szansę na skupienie uwagi na temacie lub pojęciu, co powinno pozytywnie wpłynąć na współczynnik utrzymania wiedzy w danym zagadnieniu. Oczywiście współczynniki zachowania wiedzy nie mogą być dokładnie określone dopóki nie zostaną przeprowadzone badania podłużne. Jednak niepotwierdzone dane sugerują, że może istnieć związek między używaniem VR, a lepszą pamięcią.
Jednym z możliwych atutów VR jest możliwość zyskania rzeczywistego doświadczenia w pewnych obszarach, co normalnie mogłoby być trudne do osiągnięcia, niebezpieczne lub zwyczajnie kosztowne. VR pomaga uczniom zdobyć doświadczenie w przeprowadzaniu prostych eksperymentów laboratoryjnych aż po szkolenia specjalistyczne, jak na przykład ćwiczenie spawania. W trybie nauki spójrz-dostrzeż-zrób uczniowie zachęcani są do wyboru, zgłębienia, przetwarzania i pojmowania tematów w nietypowy sposób. Oczywiście dotyczy to tylko tych, którzy aktywnie uczestniczą w środowisku, a nie pasywnych obserwatorów.
Posiadanie do dyspozycji narzędzia takiego jak VR może przynieść nauczycielom wiele korzyści, ale tylko wtedy, gdy będzie ono szło w parze z właściwą treścią. Niezależnie od środka przekazu, najważniejsza jest treść i zawsze tak zostanie. Podręczniki, nagrania i VR łączy jedna rzecz: bez odpowiedniej, sprawdzonej treści wszystkie zostaną odstawione na półkę by zbierać na niej kurz.
Kolejną sprawą jest to by VR był odpowiednio skonfigurowany do użytku szkolnego, przekazując dane z urządzenia ucznia, do nauczyciela. To dałoby nauczycielom możliwość lepszego zrozumienia na ile uczeń przyswaja omawiany materiał i rozpoznania ewentualnych luk w wiedzy. Dzięki temu nauczyciel będzie miał możliwość zaadresowania występujących problemów w odpowiednim czasie. To sprawiłoby, że doświadczanie VR znaczyłoby więcej i byłoby bardziej wartościowe zarówno dla uczniów jak i nauczycieli.
Zgodnie z piramidą uczenia się opracowaną przez Edgara Dale’a w 1969 roku, po dwóch tygodniach ludzki mózg zapamiętuje:
Piękno VR w edukacji to możliwość doświadczenia przez ucznia rzeczy takich jak zajrzenie do środka rośliny czy liścia, przeprowadzenia fotosyntezy, co w rzeczywistym świecie jest niewykonalne. To stwarza możliwość do głębszego zrozumienia zagadnień na lekcjach. Stosowanie w klasach aktywnych metod nauczania może wzbudzać ekscytację, podtrzymać entuzjazm i wzbudzać zainteresowanie uczniów na całym świecie.